Kendi Kendini Organize Eden Ağlar (SON), ağ ekonomisini hızla ve eş zamanlı olarak dönüştürme ve müşteri deneyimini iyileştirme potansiyeline sahiptir. SON'un iki varyantı olan Merkezi ve Merkezi Olmayan yaklaşımlar farklı yöntemlere odaklanmaktadır. Ağ operatörlerinin yeteneklerinin farkında olmaları ve her birinin en iyi optimizasyon desteğini nerede sağladığını değerlendirmeleri gerekir.
SON Sistemleri, operatörlerin dağıtılan RF ve spektrum kapasitesini en üst düzeye çıkarmalarına, Radyo Erişim Ağı (RAN) yönetimini basitleştirmelerine ve müşteri deneyimini iyileştirmelerine yardımcı olmak için kablosuz ağların yapılandırmasını ve optimizasyonunu otomatikleştirir; tüm bunları yaparken ağ işletme giderlerini (OPEX) azaltır. Ağ yönetimiyle ilişkili karmaşıklık ve maliyetler, hem 3G ağlarındaki Radyo Ağ Kontrol Cihazları (RNC)/Baz istasyonları hem de eNobeB/ için izlenmesi ve 'ayarlanması' gereken ağ parametrelerinin sayısının katlanarak artmasıyla birlikte birkaç yıldır istikrarlı bir şekilde artmaktadır.BAYAN LTE'de/4G ağlar.
Özellikle odak noktamız olan RAN optimizasyonu yönünü ele alacak olursak, aşağıdaki şekil geleneksel, eski (manuel) yaklaşımın SON aracılığıyla otomatik optimizasyonla karşılaştırmasını göstermektedir. Şekil 1'de gösterilen faydalar önemlidir, çünkü geleneksel RAN optimizasyon süreci yaklaşık 8 hafta sürer ki bu da otomatik yaklaşımdan daha yavaştır.
SON Kullanım Senaryoları
3GPP ve NGMN'ye göre, SON kullanım durumları üç temel kategoriye ayrılır. Bu üç temel kategori ve kilit noktalar şunlardır:
1. Kendi Kendini Optimizasyon
2. Kendi Kendini Yapılandırma
3. Kendi Kendini İyileştirme
Otomatik Optimizasyon
Kendi kendini optimize etme yetenekleri, kapsama alanı, kapasite, aktarım ve girişim optimizasyonunu içerir. Yük dengeleme, kendi kendini optimize etme işlevinin bir parçasıdır ve SON sistemlerinin tıkanıklık yaşayan hücreleri belirlemesini ve trafik yükünü bant genişliğine sahip diğer hücrelere aktarmasını sağlar. Kapsama alanı ve kapasite optimizasyonu, dinamik ortamlarda darboğazların hem günlük hem de mevsimsel olarak planlı bir şekilde düzeltilmesini sağlar.
Kendi Kendini Yapılandırma
Otomatik yapılandırma, otomatik bağlantı ve otomatik başlangıç parametre yapılandırmasını sağlar. Otomatik Komşu İlişkisi (ANR) tabanlı otomatik yapılandırma, ağ operatörleri arasında en çok kullanılan SON özelliklerinden biridir.
Kendi Kendini İyileştirme
Son olarak, kendi kendini onarma yetenekleri, hücre arızası gibi arızaların otomatik olarak tespit edilmesini ve giderilmesini sağlar. SON sistem mimarileri açısından, 3GPP konsorsiyumu, uygulanabilecek aşağıdaki üç SON mimarisi türünü tanımlar. 2G / 3G / 4G hem de 5G ağlar
1. C-SON (Merkezi Kendi Kendini Organize Eden Ağ)
2. D-SON (Dağıtılmış Kendi Kendini Organize Eden Ağ)
3. H-SON (Hibrit Kendi Kendini Organize Eden Ağ)
SON Mimari Türleri
Merkezi SON (C-SON)
Merkezi bir mimaride, bir veya daha fazla kullanım senaryosu için SON algoritmaları, Eleman Yönetim Sistemi (EMS) veya eNB'leri yöneten ayrı bir SON sunucusunda bulunur. SON algoritmalarının çıktısı olan belirli parametrelerin değerleri, daha sonra periyodik olarak veya gerektiğinde eNB'lere gönderilir. Merkezi bir strateji kullanılarak SON algoritmaları daha kontrollü bir şekilde uygulanabilir. SON parametreleri değiştirilmeden önce, SON algoritmaları arasındaki kullanım senaryosu etkileşimlerinin dikkate alınmasını sağlar. Bununla birlikte, KPI'lar ve UE ölçüm verilerinin işlenmesi için merkezi bir konuma gönderilmesi gerektiğinden, kullanım senaryosu parametrelerindeki aktif güncellemeler gecikir. Taşınan bilgi hacmi açısından çözümün ölçeklenebilirliğini korumak için, filtrelenmiş ve sıkıştırılmış bilgiler eNB'den merkezi SON sunucusuna iletilir. eNB'ye kıyasla, SON sunucusunda daha az bilgi mevcuttur. Tamamen merkezi bir SON mimarisinin kullanımı, UE bilgilerini toplamak için gereken süre nedeniyle daha yüksek gecikmeden kaynaklanan daha yavaş yanıt süreleri gerektiren algoritmalarla sınırlıdır. Ek olarak, merkezi SON sunucusu tek bir arıza noktası olduğundan, sunucuda veya arka bağlantıda meydana gelen bir kesinti, eNB'nin eski ve güncel olmayan parametreleri kullanmasına neden olabilir; çünkü eNB'nin SON parametrelerini düzenli olarak güncelleme olasılığı, dağıtılmış bir çözüme kıyasla daha düşüktür.
Dağıtılmış SON (D-SON)
SON algoritmaları, dağıtılmış bir yaklaşımla eNB'ler içinde yer alır ve eNB'lerde alınan UE ölçümlerine ve X2 arayüzü üzerinden diğer eNB'lerden alınan ek bilgilere dayanarak otonom karar verme olanağı sağlar. Dağıtılmış mimari, birden fazla tedarikçinin bulunduğu ağlarda daha hızlı optimizasyon ve basit dağıtım sağlar. Günün çeşitli saatleri için optimizasyon yapılabilir. Bununla birlikte, potansiyel ağ istikrarsızlıklarını önlemek ve genel olarak optimum çalışmayı garanti etmek için dikkatli KPI izlemesi gereklidir, çünkü çoklu tedarikçili bir ağda standart ve özdeş algoritma uygulamasını garanti etmek mümkün değildir.
Hibrit SON (H-SON)
Bu mimari seçenekler, pratik uygulamalarda çeşitli amaçlar için bir arada bulunabilir ve hibrit SON yaklaşımında olduğu gibi birbirini dışlamaz. Hibrit yaklaşım, belirli bir SON optimizasyon algoritmasının bazı kısımlarını NMS'de çalıştırırken, aynı SON algoritmasının diğer kısımlarını da eNB'de çalıştırmayı içerir. Örneğin, başlangıç parametre değerleri merkezi bir sunucuda ayarlanabilir ve eNB'ler, gerçek UE ölçümlerine yanıt olarak bu parametreleri güncelleyebilir ve ince ayar yapabilir. Her uygulamanın kendi avantajları ve dezavantajları vardır. Bilginin kullanılabilirliğine bağlı olarak, her kullanım senaryosu merkezi, dağıtılmış veya hibrit bir mimari kullanıp kullanmayacağına karar vermelidir. Kullanım senaryosunun işlem ve yanıt süresi gereksinimleri. Hibrit veya merkezi bir çözüm için, pratik bir uygulama için altyapı tedarikçisi, operatör ve muhtemelen üçüncü taraf bir araç şirketi arasında özel bir ortaklığa ihtiyaç duyulacaktır. Altyapının mevcut durumuna bağlı olarak, operatörler en iyi hareket tarzını seçebilirler.
Kaynak: https://www.linkedin.com/pulse/self-organizing-networks-5g-beyond-ak-shaw/
